Γιώργος Τζωρτζόπουλος

  Στα μέσα ενημέρωσης, κυκλοφόρησε  ανακοίνωση  του Δ.Σ. του Εμπορικού Συλλόγου Αγρινίου, με την οποία ζητάει από την κυβέρνηση, για τις επιχειρήσεις ρευστότητα, δηλαδή χρήματα, δηλαδή δανεικά. Η συγκεκριμένη τους ανακοίνωση γράφτηκε προφανώς, για καθαρά τυπικούς λόγους και όχι ουσιαστικούς και σε αυτό πρέπει να αποδώσει κάποιος την πλήρη και καθολική ασάφεια της.  Γιατί δεν μπορεί να γίνει κατανοητό, το να ζητά -να απαιτεί- κάποιος χρηματοδότηση, ρευστότητα, χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να είναι έστω και επιγραμματικά συγκεκριμένος όπως πχ. : - Για ποιο ακριβώς λόγο τα ζητά; - Πόσα ζητά; - Με ποιές προϋποθέσεις χορήγησης τα ζητά; - Για ποιούς ακριβώς τα ζητά και ποιά θα είναι τα κριτήρια επιλογής τους; - Ποιος θα πάρει το 1, ποιός τα 2, ποιός τα 3, ποιός τα 10; - Πότε θα τα επιστρέψουν ξανά; Πως; Με ποιά επιβάρυνση;  - Όποιος δεν μπορέσει να τα επιστρέψει τι συνέπειες θα έχει; Αυτά - νομίζω - και άλλα πολλά, είναι τα απολύτως αυτονόητα, για να σε ακούει κάποι...

  Ρε συ, του λέει, πας καλά, θα δώσεις κάρτα για 2 ευρώ; Και το μισό κιλό ψωμί και το νεράκι στο περίπτερο με κάρτα το πληρώνω του απαντά ο φίλος του. Αυτή η στιχομυθία μου θύμισε ένα παλιότερο κείμενο, θα το παραθέσω παρακάτω. Μου θύμισε επίσης μια συζήτηση της εποχής εκείνης στην οποία, για αρκετή ώρα, άκουγα σιωπηλός το συνομιλητή, να εκθειάζει το πλαστικό χρήμα, την ανάγκη σύγκλισης με την Ευρώπη, σε ποιον αιώνα ζούμε και να το χοντραίνει μιλώντας για πάταξη της φοροδιαφυγής, οικονομική δικαιοσύνη, κρατικά έσοδα υπέρ της ανάπτυξης κ.α. Όταν κουράστηκε να μιλά και ζήτησε τη γνώμη μου, του είχα πει: Ωραία! Κυβέρνηση και τράπεζες αντάμα στην εναγώνια προσπάθεια τους, να σώσουν την ελληνική οικονομία, να βοηθήσουν το μικρομάγαζο, να προστατεύσουν τον ελληνικό λαό, να απαλαχτούμε από τα μνημόνια, να πατάξουν την ανεργία και την ανέχεια, να εξαλείψουν την παραοικονομία, να καταπολεμήσουν το μαύρο χρήμα, να ξεσκεπάσουν τις offshore, να απογειώσουν την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικό...